


چالش اصلی پروژه لاورتا این بود که برند از قبل دارای یک هویت بصری مبتنی بر فرمهای پیکسلی بود و طراحی اولیه نیز کیفیت قابل قبولی داشت. بنابراین هدف، طراحی یک لوگوی کاملاً جدید نبود؛ بلکه ایجاد یک هویت بصری یکپارچه و توسعهپذیر بر پایه همان ایده اولیه بود.




از سوی دیگر، لاورتا بهعنوان برندی که پارچههای خود را طراحی و چاپ میکند، به سیستمی نیاز داشت که بتوان از دل هویت بصری آن، مجموعهای متنوع از پترنها و الگوهای گرافیکی استخراج کرد. این پترنها قرار بود روی پارچهها چاپ شوند و در طراحی محصولات برند مورد استفاده قرار بگیرند.






چالش اینجا بود که پترنها نباید صرفاً از تکرار مستقیم لوگو شکل بگیرند؛ زیرا تکرار یک لوگو روی پارچه، معمولاً از نظر بصری جذابیت و انعطاف کافی ندارد. بنابراین لازم بود ساختاری طراحی شود که از ویژگیهای لوگو الهام بگیرد، اما در نهایت به الگوهایی مستقل و کاربردی برای طراحی پارچه تبدیل شود.


در فرآیند طراحی، با حفظ فضای پیکسلی برند، ایده کشیدگی افقی بهعنوان ویژگی اصلی هویت بصری انتخاب شد. لوگوی نهایی از یک قلب پیکسلی ساده با حرف L درون آن شکل گرفت؛ فرمی مینیمال که مهمترین ویژگی آن، قابلیت تغییر و امتداد افقی است.



همین ویژگی، به زبان بصری برند نیز منتقل شد. فرمهای پیکسلی در امتداد افقی کشیده شدند و در کاربردهای مختلف، از جمله طراحی پترن، به شکل خطوط، رد رنگها و عناصر گرافیکی تکرارشونده ظاهر شدند. به این ترتیب، هویت بصری تنها به لوگو محدود نماند و به یک سیستم منعطف تبدیل شد که امکان تولید طیف گستردهای از پترنهای اختصاصی را برای چاپ روی پارچه و طراحی محصولات برند فراهم میکند.




زمستان 1402