

لوگو و هویت بصری جواهری حبیبیان با تمرکز بر مفهوم طلاسازی و پیشینه خانوادگی این مجموعه شکل گرفت. از آنجا که نام «حبیبیان» به نام خانوادگی خانواده بازمیگردد و ظرفیت محدودی برای شکلدادن به یک کانسپت مستقل داشت، نقطه آغاز طراحی، خودِ فرآیند طلاسازی و ماهیت این حرفه انتخاب شد.


برای رسیدن به ایده اصلی، فرآیند ساخت طلا از نزدیک بررسی شد؛ از لحظه ورود طلای خام یا طلای قدیمی و فرسوده به کارگاه، تا ذوب شدن، قالبگیری، نازککاری، برش، پرداخت و رسیدن به فرم نهایی. نکتهای که در این فرآیند بیش از همه جلب توجه میکرد، این بود که هر قطعه، فارغ از شکل و ظاهر اولیهاش، دوباره از مرحله ذوب آغاز میشود و فرصتی برای پیدا کردن فرمی تازه پیدا میکند.



این چرخه، ایده ققنوس را بهعنوان مفهوم مرکزی طراحی شکل داد. ققنوس موجودی اسطورهای است که پس از سوختن و تبدیل شدن به خاکستر، دوباره متولد میشود. این روایت شباهت زیادی به چرخه طلاسازی دارد؛ طلایی که ممکن است در طول زمان فرم و زیبایی اولیه خود را از دست بدهد، اما ارزش ذاتی آن همچنان باقی است و میتواند با ذوب شدن، دوباره به شیئی تازه و زیبا تبدیل شود.


بر همین اساس، ققنوس بهعنوان نشانه اصلی لوگو انتخاب و با رویکردی پرجزئیات و نزدیک به لاینآرت طراحی شد. جزئیات زیاد فرم، علاوه بر ایجاد شخصیت و شکوه بصری، به یک ویژگی مهم پروژه نیز پاسخ میدهد: لوگو باید قابلیت تبدیل شدن به یک پلاک طلایی پرکار و ارزشمند را داشته باشد. بنابراین فرم لوگو نهتنها یک نشانه گرافیکی، بلکه در خودِ ساختار طراحی، امکان تبدیل شدن به یک قطعه جواهر را نیز در نظر گرفته است.


نتیجه، هویتی است که میان داستان اسطورهای ققنوس، فرآیند واقعی طلاسازی و ارزش ماندگار طلا ارتباط برقرار میکند؛ هویتی که مفهوم بازآفرینی و تولد دوباره را به بخشی از شخصیت بصری جواهری حبیبیان تبدیل کرده است.

پاییز 1400